Diberdayakan oleh Blogger.
RSS

Halaman

Lokapala


Bareng lakune tekan ing tepis-wiringing piaja Ngalengka, barisan wadyabala Lokapala dialang-alangi dening wadya raseksa kang njaga tapel-watesing nagara, tinindhihan dening Marica, satemah dadi pancakara. Amarga karoban lawan, wadyabala Ngalengka kasoran. Marica mlayu menyang kadhaton Ngalengka, ngaturi priksa marang Prabu Sumali yen ana mungsuh teka saka nagara Lokapala, lakuning barisane rnungsuh wis ngliwati tapel-watesing praja.
Midhanget ature Mirica, Prabu Sumali gugup panggalihe, enggal-enggal nimbali Mintragna lan liya-liyane para gegedhunging wadyabala, didhawuhi mepak wadyabala, pinerang dadi rong bregada. Kang sabregada kadhawuhan nempuh mungsuh ana ing sajaban kutha, kang sabregada pacak-baris ana ing sakubenge dhatulaya.
Ora kacarita ramening campuhe wadyabala Ngalengka lumawan wadyabala Lokapala. lng sakawit perange wadyabala Ngalengka tansah unggul; akeh wadyabala Lokapala kang palastra. Nanging bareng Prabu Wiisrawana nyalirani perang, wadyabala Ngalengka keseser, kepeksa ngunduri pangangsege wadyabala Lokapala.
Undure wadyabala Ngalengka nenangi adrenging panggalihe Resi Wisrawa nedya nyalirani perang. Sawise cancut taliwanda, Sang Resi tumuli mangsah yuda.
Bareng priksa ingkang rama nyalirani perang, dukane Prabu Wisrawana kaya diububi. Sang Prabu banget ora sranta panggalihe, kumudu-kudu enggai bisa midana marang ingkang rama. Awit saka iku, wadyabalane tumuli diabani sumisih. Wadyabala Lokapala piyak ngiwa-nengen, satemah Prabu Wisrawana banjur ayun-ayunan karo ingkang rama.
“Bapa awatak slingkuh, kepatuh nletuh atindak rusuh !” Mangkono panguman-umane Prabu Wisrawana marang ingkang rama, banjur nglepasake jemparing dahana. Sang Resi prayitna, enggal-enggal nglepasake Barunastrso rninangka panulaking jemparing dahana.
Nganti suwe perange Resi Wisrawa lumawan ingkang putra Prabu Danaraja, padha ngadu tyasa arebut prabarwa, padhadene ngetokake aji kamayan lan pangabaran. Suwe-suwe Prabu Danaraja entek sabare, kapengin tumuli mungkasi yuda. Awit saka iku, Sang Prabu banjur ngetokake sanjata pamungkas, yaiku Kunta Baswara. Bareng priksa ingkang putra ngasta sanjata Kunta Baswara, Resi Wisrawa enggal-enggal ngeremake netra, panggalihe pasrah-sumarah marang kang murbeng bawana, wis nyipta manawa bakal tumuli palastra ketaman Kunta Baswara. 

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Arya Damar


Nalika semana sang Prabu Brawijaya lagi mbebedhag ing satengahing alas. Ora ngira yen ing alas kuwi ana gandarwa wadon sing lagi nggatekake. Meruhi bagus bregase Sang Prabu, gandarwa mau banjur kasmaran. Gandarwa mau jenenge Sasmitapura. Rina lan wengi wewayangane Sang Prabu ora bisa dilalekake. Rumangsa ora kuwat nyangga urubing asmara, Sasmitapura banjur nangisi lan njaluk tulung marang kakange. Welas meruhi panandhange adhine, kakange Sasmitapura banjur ndandani Sasmitapura saengga wujude malih dadi wanita ayu sing prasasat ora ana tandhinge.
“Wis, Ndhuk, saiki rupamu wis ora wujud gandarwa. Rupamu ayu, kinyis-kinyis, ngalahake sakehing wanita ing saklumahing bumi iki.” “Iya, Kakang, aku seneng banget. Nanging apa bener Sang Prabu bakal kayungyun yen weruh wujudku saiki?” “Mesthi wae, Ndhuk. Sang Prabu mesthi kayungyun. Saiki budhala tumuju Majapahit, suwitaa ana kana. Jenengmu salinen dadi Dewi Sasmita,” welinge kakange.
Dewi Sasmita seneng banget atine. Dina kuwi uga dheweke budhal tumuju Majapahit. Sawijining punggawa karaton Majapahit sing rumangsa ngungun weruh kasulistyane Dewi Sasmita banjur monjuk ana ngarsane Sang Prabu. Dening Sang Prabu, Dewi Sasmita ditimbali marak. Lan tenan, Sang Prabu banget kayungyun marang dheweke. Panyuwune Dewi Sasmita supaya bisa suwita ing Karaton Majapahit enggal-enggal dikeparengake. Suwening suwe Sang Prabu pancen ora bisa ngendhaleni kobaring asmara. Mula saka kuwi Dewi Sasmita banjur dipundhut minangka garwa ampil.
Ora suwe saka kedadeyan kuwi, Dewi Sasmita ngandheg. Mesthi wae gawe remening penggalihe Sang Prabu. Sawijining dina Dewi Sasmita matur Sang Prabu yen dheweke nyidham. Kanthi kebak tresna lan sih Sang Prabu ndangu,”Sejatine kowe kepingin apa Nini, aja wedi matur, amarga apa sing dadi pepenginanmu kuwi ora liya ya panyuwune jabang bayi, ya putraku dhewe, mula enggal matura.” “Nun inggih, Gusti Prabu, sejatosipun kula kepingin sanget nedha gecok mentah,” ature Dewi Sasmita.
Sanadyan ngungun penggalihe dene garwa ampile nyidham gecok mentah, Sang Prabu ugi minangkani. Para abdi didhawuhi nyawisake panjaluke Dewi Sasmita. Gecok mentah mono wujude daging mentah dibumboni kaya jangan, nanging mentahan kabeh. Bareng sing dipengini wis dicawisake, Dewi Sasmita banjur mangan sakwareke, ditunggoni Sang Prabu. Ora kanyana, wujud putri ayu sing maune ana ngarsane Sang Prabu dumadakan ilang musna, salin wujud dadi gandarwa kaya maune. Sang Prabu kaget banget lan uga duka yayah sinipi. Dewi Sasmita ditundhung saka kedhaton. Tangise kelara-lara. Nanging piye maneh, pancen kabeh kuwi minangka wohing tumindake dhewe dene wis cidra ana ngarsane Sang Nata. Suwening suwe Dewi Sasmita bisa nampa kaanan. Nangisa ora ana gunane wong pancen lupute dhewe.
Nanging dheweke seneng amarga bisa ngandhut tetesing getihe ratu sing digandrungi. Bareng wis wancine lair, Sasmitapura banjur nglairake bayi. Wujud bayi lanang sing bagus rupane. Ora ana sathithika tandha yen lair saka ibu wujud gandarwa. Bayi mau diwenehi tenger Jaka Dilah.
Kanthi kebak tresna lan sih, bayi mau diopeni nganthi dewasa. Bareng nakokake sapa bapake, ibune blaka yen saktemene dheweke kuwi putrane ratu Majapahit. Jaka Dilah banjur pamitan marang ibune, arep nggoleki lan nemoni bapake.“Aja, Thole. Kowe ora bakal diakoni, luwih becik tetepa melu biyung ana kene.”
Nanging Joko Dilah nekat budhal, niyate sanadyan ora diaku anak, bisa suwita ing Karaton Majapahit wae wis rinasa cukup. “Ya wis, Le, yen ngono budhala. Muga-muga bisa kelakon apa sing dadi idham-idhamanmu. Dene yen ana apa-apa matura biyung, sapa ngerti biyungmu iki bisa mbiyantu.”  Saktekane ing Karaton Majapahit, Jaka Dilah banjur nelakake pepenginane suwita. Pirsa jaka bagus sing ngadhep ana ngarsane, Sang Prabu kepranan penggalihe. Mbokmenawa ing telenging penggalihe, Sang Prabu krasa yen nom-noman kuwi kaya dudu wong liya. Pasuwitane banjur ditampa.
Sawijining dina Sang Prabu ngersakake mbebedhag ana alas. Joko Dilah matur yen ngersakake mbebedhag ora prelu tindak menyang alas.“Piye ta karepmu, mbebedhag kok ora entuk menyang alas,” gumun Sang Prabu mireng ature Joko Dilah. “Mangke kula badhe nggiring kewan saking wana dhateng alun-alun, Gusti. Dados paduka mboten sisah tindak dateng wana.” Sanadyan mangu-mangu, Sang Prabu marengake. Joko Dilah banjur bali menyang alas, matur marang biyunge supaya mbiyantu kekarepane. Biyunge banjur nyaguhi. Sakehing kewan alas digiring menyang alun-alun Majapahit, njalari cingaking para kawula, klebu Sang Prabu dhewe. Dina kuwi Sang Prabu mbebedhag ing alun-alun. Sakwise marem, kewan-kewan sisane banjur diulihake maneh menyang alas. Sang Prabu banjur nggelar andrawina, dhahar asiling mbebedhag karo para kawulane.
Ya amarga saka kuwi Jaka Dilah banjur dadi abdi kinasih. Sawijining dina Sang Prabu kepingin banget pirsa, sapa sejatine Jaka Dilah sing solah bawane banget mranani, lan kekuwatane ngedab-edabi. “Ora ngono Dilah, sejatine kowe kuwi anake sapa. Kowe kok pengpengan temen,” pandangune Sang Nata.
Sanadyan mangu-mangu, wusanane Joko Dilah matur sapa dheweke kuwi sejatine. Sang Prabu trenyuh penggalihe amarga jebule Jaka Dilah kuwi tetesing winihe dhewe. Kajurung rasa tresnane ananging ora kepingin mbukak wadine, Jaka Dilah banjur diparingi jeneng Arya Damar, lan banjur didadekake adipati ana Palembang. Ing tembe mburine, Arya Damar dadi bapak angkate Raden Patah.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Dewi Srenggana-Srenggini


Dewi Srenggana dan Dewi Srenggini iku anake kembar Resi Badawanganala ing pertapan Sumur Upas lan sisihane sing jenenge Dewi Srunggagini. Ing jagad pedhalangan putri loro kembar iki sinebut Dewi Srengganawati lan Dewi Srengginiwati. Dewi Srengganawati dhaup lan Naluka, nurunake Dewi Sritanjung. Dewi Srengginiwati dhaup lan Sahadewa, nurunake Bambang Widapaksa utawa Sidapaksa. Ing lakon Dhaupe Nakula Sahadewa dicritakake saka kawitan malih rumape Bathari Durga dadi Dewi Kunti. 
Bathari Durga sing njilma wujud Dewi Kunti iku banjur andon wasis lan andon ilmu bab sejatining lanang, sejatining wadon kalawan Sahadewa. Sawise dibabar kabeh, Dewi Kunti daden-daden iku banjur njaluk saresmi kalawan Sahadewa. Ananging Sahadewa nampik pepenginane Dewi Kunti daden-daden iku amarga kelingan yen Dewi Kunti iku ibune. Dewi Kunti daden-daden tetep meksa pengin saresmi kalawan Sahadewa, ananging Sahadewa milih mlayu ninggalake. Dewi Kunti daden-daden banjur nyuwek sandhangane lan wadul marang Werkudara. 
Bima dadi lan nesune nalika weruh kaanane Dewi Kunti (daden-daden iku). Luwih-luwih sawise ngerti yen suweke sandhangane iku amarga pokale Sahadewa. Tanpa suka kalodhangan tumrap Sahadewa kanggo njlentrehake apa sing kedaden satemene, Bima banjur ngajar Sahadewa sakkatoge. Sahadewa uga banjur diguwang ing Sumur Upas engga nemahi pati. Sawijining dina, Dewi Srenggana dan Dewi Srenggini ngimpi dadi sisihane ragile Pandhawa, yaiku si kembar Nakula dan Sahadewa. Sahadewa sing ditemokake mati banjur diuripake maneh dening Resi Badawanganala.
 
Sawise takon tinakokan kalawan Sahadewa, Resi Badawanganala banjur nemokake Sahadewa kalawan anake wadon. Sahadewa arep dijodhokake kalawan salah sijine anake kembar iku. Putri kembar anake Badawanganala ora kabotan waton Sahadewa bisa napsirake ilmu sejatining lanang, sejatining wadon. Wusana Sahadewa kasil ndhudhah lan napsirake ilmu kasebut. Putri loro kembar iku dening Resi Badawanganala banjur dipasrahake marang Sahadewa, sabanjure diboyong tumuju Amarta utawa Amerta. 
Satekane ing Endraprasta, Sahadewa lan Nakula bisa males tumindake Dewi Kunti daden-daden lumantar pitulungane Semar. Dewi Kunti banjur badar maneh ing wujud sakawit, yaiku Bathari Durga. Bathari Durga banjur sumingkir tumuju Krendayana ing pasetran Ganda Umayi utawa Gandamayit. Wusana, Dewi Srenggana utawa Srengganawati dhaup lan Nakula, dene Dewi Srenggini utawa Srengginiwati tetep dadi sisihane Sahadewa.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Karno Tanding

Dicritakake ndisik ana putri kang ayu , sing jenenge Dewi Kunthi. Dewi Kunthi nikah karo Prabu Kumojoyo lan urip ing desa kerajaan sing jenenge  “Pandhawa”. Dheweke dikaruniai anak sing jenenge, KARNA . Sakwise Pirang tahun Dewi Kunthi nduwe anak meneh sing dijenengake ARJUNA. Dewi Kunthi  sayang banget marang Arjuna ,  ndelok kabeh iku Karna ngarasa awake gak diperhatekne marang ibune, Karna sampek nguncali watu marang ibune, Dewi Kunthi utawa ibune iku langsung nesu marang Karna, tanpa gak sadar Dewi Kunthi ngomong kang sing gak apik marang Karna sing nyebabake Karna lara ati. Akhire Karna milih ngaleh saka Kerajaan Pandhawa.
       Sak wise pirang-pirang tahun Karna kalungonan Karna saka kerajaan, ibune mesti nggoleki lan nangisi karna. Ing sawiding dina , pasa ibune mikirne Karna lan njaluk marang para dewa ngge nemokake dheweke karo Karna. Ora suwene wektu , kakrungu swara bocah enom suarane kaya Karna.
                Ing istana Karna ketemu ibune, nanging maksud mbalike Karna ing kerajaan uduk kangge ketemu kaluarga lan dulure. Nanging maksude Karna yaiku kangge ngerti keadaan ibune lan karna njaluk restu kangge dadi Ksatria perang. Ibune ora ngrestuake amergo yen dadi Ksatria perang podo karo Karna nglawan adi adine dhewe. Karna ora nggagas , lan dheweke langsung lunga ninggalake ibune kang nangis amerga kaputusan Karna.

Akhire , peperangan antara  Arjuna  saka kesatrian Madukoro dadi  Ksatria perang Negara Amarta melawan Adipati Basukarno utawa Karna saka Awonggo dadi Ksatria perang Negara Astina.
                Prabu Salyo lan Sengkuri nduwe rencana arep mateni Abimanyu, salah siji anak saka  Arjuna, Amergo  pihak Astina kaweruh Kerajaan Amarta arep diturunake marang Abimanyu, amerga kuwi sasaran utamane yaiku mateni Abimanyu.
Pas wektune perang, Abimanyu wis okeh katusuk anak panah, nanging Abimanyu tetep nahan sampek mati . Sak wise, Mase Semar nemokake mayit Abimanyu sing kagletak kaku. Mase Semar karo Kresna yaiku kakak Arjuna bingung mikirake Kerajaan Amarta. Arjuna sing durung ngerti katiwasan putrane terus nyusun rencana kangge mbinasakake Ngastina.  Sak wise ngerti  katiwasan putrane, Arjuna langsung maju kadewean kanggo nglawan Prajurit Ngastina. Kurawa ngrasa senang, amergo biso mateni Abimanyu. Nanging tanpa diweruhi, Abimanyu ndue garwa sing lagi mbobot, lan mengkone anak iku sing ngantikake Abimanyu.
Karna nantang Arjuna kangge  ndang perang. Nanging Arjuna menolak, amergo dheweke ngerti Karna iku sadulur kandunge dhewe. Karna ngongkon Arjuna njupuk senjatane. Nanging  Arjuna nolak ngge perang. Akhire atine Karna luluh, terus Karna lan Arjuna  saling kapelukan. Karna sadar Arjuna iku adik siji-sijine sing didhuweni. Ibune weruh lan ngrasa seneng.
Nanging Karna nguculake pelukanne, lan nuduh Arjuna sekongkol arep menusuk dheweke saka mburi. Akhire Karno lan Arjuna berkelahi hebat , ibune menangis ngaharep kaloro putrane iku mandekake kagelutan iku. Akhire Arjuna terjatuh. Arjuna sengaja ngalah demi Ibune, lan ngaharep atine Karna bisa luluh. Kaweruhan kuwi Kurowo ngguyu cekakakan  amergo Arjuno kalah.
Nanging kagelutan iku tetep sido, Sampek - sampek saya memanas. Wektu peperangan kalakon hebate ana keanehan loro ksatria sing pinter manah iku pada-pada ngetokake akeh anak panah nanging ora enek siji wae sing ngenei kaloro-lorone. Kadang mandek terus pada pepandang, pada netesake banyu mata. Prabu Salyo(Kusir Karna) lan Prabu Kresno (Kusir Arjuna)kalorone ngerti, kaloro-lorone putra Dewi Kunthi iku ora saling tega mateni sampek ngloroni sitik wae dadi ora enek  sitokae panah pas sasaran.
Wektu sesino pada saling tempur, saling ngetokake senjata saktine, saling ngudanke panah nanging ora enek sitokwae sing ngeneki awak. Prabu Kresno dadi kusir Arjuno lan botohe Amarta (Pandawa) ngerti persis senjata Pasopati sing dipasang ing gandewa Arjuno. Dadi Tali kusir jaran disentak dadi jaran gerak mangarep pas wektu Pasopati wucul saka gandewa sing awale diarahke mung ning ngarep Karno nanging amergo kereta gerak mangarep dadi Senjata Sakti Pasopati pas ngeneki gulu Adipati Basukarno utawa Karna. Anak Dewa Surya iku mencelat kenek kereta sampek kereta ajur.  Kaweruhan kabehiku Dewi Kunthi utawa ibune Karno lan Arjuna, ngerti yen anake kang pertama iku kabener lunga kanggo salawase.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Makanan Khas Jogja


 
Kota Yogyakarta / Jogja memiliki potensi keanekaragaman makanan khas yang dapat ditemukan, baik berupa makanan khas Jawa maupun daerah lain.
gudegGUDEG
Gudeg s Rasanya manis dan gurih, dan ada sedikit pedas bila dimakan dengan krecek, Biasanya terbuat dari nangka (kalau di Jogya dikenal dengan sayur gori) yang dimasak berjam-jam hingga berwarna coklat, dicampur dengan areh santan dan ditambah sayur krecek dengan lauknya suwiran (potongan) daging ayam atau telor bebek. Kalau pagi mudah ditemukan para penjual gudeg di sudut-sudut jalan untuk sarapan pagi. Tak jarang yang menjualnya bersama dengan bubur sayur krecek yang pedas.
bakpiaBAKPIA
Kue ini sering dibeli orang untuk oleh-oleh dari Jogja. Rasanya manis, dibuat dari adonan tepung yang diisi dengan kacang hijau, tetapi sekarang lebih bervariasi ada juga yang diisi keju atau coklat. Daerah yang terkenal bakpianya tentu saja Pathok yang biasa dikenal denganbakpia Pathok, letaknya di sebelah barat Malioboro, atau di jalan KS. Tubun. Kami sarankan untuk membeli bakpia pathok 75, atau Bakpia Merlino yang rasanya dikenal paling enak.
geblekGEBLEK
Geblek adalah makanan yang banyak di jumpai di daerah Kulon Progo. Rasa makanan yang satu ini berbeda dengan lainnya karena rasanya gurih dan sedikit asin. Terbuat dari tepung singkong dan dibumbui. Makannya nikmat sewaktu hangat kalau sudah dingin agak kenyal. Geblek yang masih mentah punya kelebihan yaitu dapat bertahan sampai 4 hari. Kalau melebihi 4 hari, maka geblek siap digoreng ini akan mengeras, dan bila digoreng, rasanya pun tidak enak lagi.
geplak
GEPLAK
Bagi para penderita gula darah tinggi, kue yang satu ini mesti dihindari karena rasanya manis sekali. Sebagaimana kebanyakan makanan khas Jogja, saking manisnya, sebaiknya tidak berlebihan memakannya karena akan terasa eneg di kerongkongan dan perut. Bahan aslinya dibuat dari serutan kelapa dan gula jawa. Kalau dijajakan di kios oleh-oleh biasanya paling mencolok di mata karena warnanya warna-warni.
 
kipoKIPO
Kue yang satu ini tidak banyak bisa kita jumpai, kecuali kita pergi ke pasar Kota Gede. Rasanya, tentu saja manis. Tetapi tentu mempunyai daya tarik tersendiri. Sebagai kulit luarnya adalah ketan yang dicampur dengan adonan nangka dan isinya adalah kelapa dan gula merah. Satu bungkus kipo biasanya di jual dengan rentang harga Rp 1.000,00 – Rp 1.500,00. Dalam satu bungkus terdapat 5 buah kipo.
 
tiwulTIWUL
Panganan yang satu ini asli dari Gunung Kidul, rasanya juga manis dan gurih. Dahulu, tiwul dikenal sebagai panganan yang identik dengan kemiskinan karena daerah Gunung Kidul yang tidak subur sehingga warga setempat kesulitan menghasilkan sumber makanan pokok, kecuali hanya menanam singkong, namun sekarang tiwul menjadi makanan universal yang siapa saja menyukainya. Tiwul terbuat dari singkong yang dijadikan gaplek, kemudian baru diolah jadi tiwul. Biasanya disantap dengan sayur, tetapi sekarang kebanyakan disajikan dengan parutan kelapa karena sering juga dibuat oleh-oleh.
 

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Makanan khas Wonogiri


Makanan khas Wonogiri yang terkenal adalah nasi tiwul, namun beraneka jenis makanan khas tersedia di Wonogiri.
Kacang Mete merupakan makanan yang berasal dari biji buah Jambu Monyet yang memang banyak terdapat di wilayah Wonogiri. Sedangkan emping merupakan makanan yang berasal dari biji buah Melinjo. Biji buah dikupas, lalu ditumbuk sampai berbentuk lempengan kecil. Kedua jenis makanan ini disajikan setelah terlebih dahulu digoreng sampai kecoklatan. Cabuk adalah makanan sejenis sambal yang berasal dari biji Wijen yang dicampur dengan bumbu masak. Berbentuk pasta, warna hitam, terbungkus daun pisang.
Juga ada makanan dari singkong yang disebut "Pindang", ini berasal dari tepung singkong yang dimasak dengan daging kambing, yang terkenal di Kecamatan Ngadirojo. Saat pagi hari juga sering dapat dijumpai Kue Serabi di beberapa tempat di dekat Pasar Kota Wonogiri dan tempat lainnya di berbagai kecamatan di wilayah Wonogiri.
Makanan khas lain adalah Bakso dan Mie Ayam Wonogiri yang memiliki citarasa khas, oleh sebab itu di Jakarta banyak sekali Tukang Bakso atau Mie Ayam dari Wonogiri. Selain itu pada malam hari, banyak juga pedagang makanan lesehan yang tersebar sepanjang jalan-jalan di Wonogiri, dengan beraneka jenis makanan. Pusat jajanan khas Wonogiri ada di dekat kantor Kecamatan Selogiri, kurang lebih 5 km dari pusat Kota Wonogiri ke arah Kota Surakarta.
Sebagai tambahan tentang makanan khas yang disebut "Cabuk", akan lebih nikmat apabila disantap bersama-sama dengan "Gudangan" yaitu makanan yang berupa sayur-sayuran yang telah direbus dan dicampur dengan sambal dari cabai dan parutan kelapa.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Air terjun Grojogan Watu Jonggol


Air terjun Grojogan Watu Jonggol, air terjun ini terletak di Dusun Ngglingo, Desa Pagerharjo, Kecamatan Samigaluh, Kabupaten Kulon Progo, sekitar 42 kilometer dari pusat Kota Yogyakarta.  berada di ketinggian 900 meter dpl. Air terjun setinggi 60 meter ini memang berada di daerah pegunungan sehingga suasana di sekitar air terjun begitu sejuk dengan dikelilingi oleh pohon-pohon lebat yang tumbuh subur disana.
Untuk menuju ke lokasi air terjun ini membutuhkan waktu sekitar 1,5 - 2 jam perjalanan. Dari Yogya, sobat bisa melalui jalan Godean terus jalan lurus sampai di Kali Progo. Sampai di perempatan Kenteng, sobat bisa ke arah kanan menuju ke perempatan Dekso.
Dari perempatan Dekso, sobat ambil arah kiri, lalu lurus saja sampai melewati jalan yang sedikit tidak ramah dengan tanjakan yang berkelok-kelok dan kondisi jalan yang sedikit rusak. Perjalanan masih terus berlanjut sampai sobat menemukan petunjuk jalan menuju Desa Pagerharjo.
Sampai di Desa Pagerharjo, sobat jalan lurus saja sampai menemui pertigaan Plono. Sampai di pertigaan ini, sobat ambil arah kanan dengan kondisi jalan yang semakin menyempit dan menanjak. Dari sini perjalanan hanya membutuhkan waktu 10-15 menit ke lokasi air terjun.
Sampai di Dusun Ngglinggo, kendaraan bisa diparkir di rumah-rumah penduduk karena memang belum ada tempat parkir resmi. Setelah memarkir kendaraan, pengunjung harus berjalan kaki melalui jalan setapak menuju lokasi air terjun.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS